வாழ்க்கையில் வேகமாக முன்னேறுவது எப்படி?

சீனாவின் மூங்கில் மரம் கற்றுத்தரும் அற்புத வாழ்க்கைப்பாடம்.

என் நண்பன்!

ஏதோ ஒரு தெரியாத தொலைபேசி இலக்கத்துல இருந்து ரெண்டு மிஸ் கோல். ஒரு சில மணித்தியாலத்திற்கு பிறகு மீண்டும் அழைப்பெடுத்து பார்த்தேன். மறுமுனையில் 'அறிவிப்பாளர் எப்படி இருக்கீங்கன்னு' ஒரு குரல். உடனடியா மதிக்க முடியல. 'சவுத் ஆப்ரிக்கால இருந்து தீலீப் பேசுறேன்டா..' திலிப் என் பள்ளிக்காலத்து நல்ல நண்பன்.பல வருடங்களுக்கு பிறகு அவனோட குரல கேட்குறேன். கொஞ்ச நேரம் என்னையே மறந்து பேசிட்டிருந்தேன். ஒரு சில நிம
ிடம் வசந்த காலத்தின் வாசல் திறந்தேன். கடைசியா 'இங்க வந்து ஆறு வருசமாச்சு இப்போதான் இந்த தூரமும் தனிமையும் எவ்வளவு தூரம் அன்பை தேட வைக்குதுன்னு புரியுது.. டேய் வேலை இருக்கு வரும் போது கட்டாயம் சந்திக்கனும்னு' சொல்லிட்டு போன கட் பண்ணி ரொம்ப நேரமாகியும் ஒன்னு ரெண்டு ஞாபகங்கள் இன்னும் இங்கதான் சுத்திக்கிட்டு இருக்கு..

அவனோட ஒரு சில நிமிட உரையாடல் நண்பர்களோடு இருந்த நல்ல பொழுதுகளின் நம்பிக்கையை உணர்த்தியது. திரும்பும் இடமெல்லாம் நண்பர்கள்னு ராஜா போல ஒரு வாழ்க்கை என் இலட்சியத்துக்காக அத்தனையும் துறந்து பட்டணம் வந்தேன். பறந்தோடிய நாட்களின் முடிவில் நண்பர்கள் பல திசைகளில் நாடு கடந்து வாழ்கிறார்கள். காலம் தலைநகரின் வாழ்க்கை வட்டத்தில் இப்படியும் நண்பர்கள்னு இரண்டு விதமாகவும் காட்டியது. இப்போது சறுக்கல்களிலும் சந்தோசங்களிலும் கூட இருக்கும் நண்பர்கள் என் வெற்றியின் ரகசியம்.

நமக்குள் இருக்கும் 'நான்' யாருன்னு தேடனும். முகவரிய தொலைச்சிட்டு மிமிக்ரி பண்றதுல லாபமில்ல. 
 


என்னோட நண்பர்கள நினைக்கும்போது பெருமையா இருக்கு அவங்ககிட்ட இருந்து நான் இன்னும் படிக்க வேண்டி இருக்கு. சுயநலமில்லாத அவங்களோட அன்பு இந்த உலகத்துல எதுவுமே விலை மதிப்பில்லன்னு சொல்லும். அத்தனையும் செஞ்சிட்டு மேடையேறி நான் கை தட்டு வாங்கும் போது பின் வரிசையில நின்னு இதயத்தால சிரிக்கிற நீதான் என் நண்பன். வெட்கப்பட்றேன் சில நேரம் மனிதர்கள் போல சுயநலமா இருந்ததுக்கு. எதிர்பார்ப்பில்லாத அன்பு வாழ்க்கையை உணர்த்தும்னு சொல்லுவாங்க. நாம எப்பவும் உண்மையா வாழ நல்ல நண்பர்கள் இருக்கனும். அவங்கதான் எப்பவும் நமக்கு நல்ல கண்ணாடி.

ஒரு குழந்தையின் சிரிப்பு நம் மனதுக்கு அவ்வளவு ஆனந்தத்தை தருகிறதே ஏன்னு யோசிச்சு பாத்திருக்கோமா? அதில் வஞ்சம் இல்லை. ஆனால் நாம இப்ப யாரயாவது பாத்து சிரிக்கக் கூட பல தடவை யோசிக்கிறோம். நான் எதுக்கு சிரிக்கனும்னு ஒரு இருமாப்பு. நம்மை சுத்தி ஒரு இரும்புக்கதவு போட்டு பூட்டி வைச்சிருக்கோம். எதுக்காக? சமூகம், அந்தஸ்து, பணம் இன்னும் என்னென்னவோ. இதனாலதான் மனுசன் குழந்தையாவே இருக்கிறதில்ல. கடவுள் ஒன்னும் நமக்கு முதுமைய தாரதில்ல நாம்தான் தேடிப்பெற்றுக்கொள்றோம். இனியாவது என்னோட குழந்தைதனத்தை நான் தேடக் கூடாதா. ஒரு அழகான பட்டாம் பூச்சியை எவ்வளவு கொடூரமா கொலை பண்ணியிருக்கோம் நம்ம சுயநலத்துக்காக.

என் துயர் நெடுகிலும் என்னோடு துணையிருந்து. ஏறும்போதெல்லாம் ஏணியாய் தோள்கள் தந்த என் நண்பர்களுக்கு இந்த பதிவு.

பெயர் குறிப்பிட்டால் குற்றமாகிவிடும். இப்போது இந்த நிமிஷம் உன் உள் மனது ஒரு உண்மை சொல்லும் நீதான் என் நண்பன் என்று பூட்டு போட்டு மறைத்து விடாதே நீ மனிதனாகி விடுவாய்.

நடு சாமத்திலும் உன் கதவு தட்டுவேன் உரிமையோடு என் பதிவை வாசிச்சு பாருன்னு யேன்னா நான் உன் நண்பன்.

மார்கழி மாதமும் பள்ளிக்கால ஞாபகங்களும்..


நத்தார் மாத குளிர் வேளையில் என் இராக்கால பதிவொன்றிற்காய் தட்டியது என் சிந்தனைக்கதவு விட்டு விட்டு கூரையில் விழும் பனித்துளிகளின் சத்தமும் சில்லென வீசும் மார்கழிக்காற்றும் தெளிந்த வானமும் அடிக்கடி எனக்கு பள்ளிக்கால விடுமுறையைத்தான் இன்றும் ஞாபகப்படுத்துகிறது.

பள்ளிக்கால அதிகாலைப்பொழுதும், ஆரம்பிக்கும் போதே என் காதில் விழும் சிந்தனைகளும் இப்போதைய என் வாழ்க்கை மாற்றத்தில் என்னை மூழ்கி சிந்திக்க வைக்க காரணமாக இருப்பதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணர்கிறேன்.


அம்மா எழும்பும்போதே இலங்கை வானொலியை காலை நேர செய்திக்காக இயக்கி விடுவார்.

எழும்போதே சமயச் சிந்தனைகள் தான் காது நிறைக்கும். அதில் தமிழ் தெரிந்த பிக்கு ஒருவரின் சிந்தனையும் வரும் என் ஞாபகம் சரியாக இருந்தால் அது 'போதி மாதவனின் நற்சிந்தனைகள்'.

எழுந்தும் எழாமலும் பனி படர்ந்த என் கிராமத்து வீட்டில் தேநீர் கோப்பையுடன் மீண்டும் ஒளிந்து கொள்வேன் போர்வைக்குள்ளே.

பொங்கும் பூம்புனலின் மந்திரக்குழலிசையுடன் பரபரப்பாக தயாராகி பள்ளி செல்லும் வழியில் ஒரு நாள் கேட்ட மார்கழிப் பூவே பாட்டு சத்தியமா இன்னும் என் ஞாபகத்தவிட்டு போகல.


வீட்ல இருந்து கொஞ்சம் தூரம் நடந்து போனா அந்தோனியார் பள்ளிக்கூடம் வரும். பள்ளி மணி அடிக்கும் வரை தேவாலயத்தின் வாசலில் நண்பர்கள் கடந்த நாளின் சாகசங்களை பகிர்ந்து கொள்வார்கள். பல நாட்கள் பள்ளி மணி அடித்த பிறகுதான் வந்தேன் என்று எல்லைச்சுவர்கள் உண்மை சொல்லும்.


வாழ் நாளின் அதிக நாட்கள் சிந்தனைகளோடுதான் தொடங்கியது.
அம்மா எழுப்பும்போதே வானொலி, பள்ளியில் பிதா ஹிலேரியன் பர்னான்டோ நாளும் சொல்வார் ஒரு நற்சிந்தனை.


அந்த அழகிய நாட்களின் பசுமையான நினைவுகளுடன் என் எண்ணம் சிறகடித்து பறக்கிறது.

எரிந்தது வெற்றி FM இன் செய்திப்பிரிவு


நண்பனிடம் சொல்லுங்கள் நிகழ்ச்சி முடிந்து போகும் போது இரவு 11.30இற்கு நான் பார்த்த எமது அலுவலகம் இரண்டு மணித்தியாலங்கள் கழித்து கரும் புகைமூட்டத்துடனும் பதற்றத்துடனும் காணப்பட்டது.

அலுவலக காவலாளி நெற்றி வடிய ரத்தத்தோடு நின்றுகொண்டிருந்தார். காயங்களின் வலி மறந்து தீயை அணைக்க போராடிக்கொண்டிருந்த செய்திப்பிரிவின் நண்பர்கள் இருவரோடு இன்னும் சிலரும் பாடுபட்டுக்கொண்டிருந்த நேரம் தீயணைப்பு படையினர்; வந்து சேர்ந்தனர்.



 10இற்கும் மேற்பட்ட காடையர்கள் குழு அதிகாலை 1.20 அளவில் எமது செய்திப்பிரிவின் இருவரை மண்டியிடச்செய்து வைத்திருந்த துப்பாக்கிகளாலும் ஆயுதங்களாலும் தாக்கிவிட்டு பெட்ரோல் குண்டுகளை பயன்படுத்தி தீயிட்டுள்ளனர்.

பல மணிநேர போரட்டத்தின் பின்னர் தீயணைக்கும் படையினர் தீயை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரும்போது செய்திப்பிரிவு கருகிப்போயிருந்தது.


 Voice of Asia Network Pvt. Ltd நிறுவனத்தின் அங்கமாக செயற்படுகிற சியத, ரியல், வெற்றி வானொலிகளும் முற்றுமுழுதாக செயலிழந்து போயிருக்கும் எமது செய்திப்பிரிவும் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பும் நம்பிக்கையோடும் எம் அன்பு நேயர்களின் ஆதரவோடும் இன்னும் பல மடங்கு பலத்துடன் வரும்.


காடையர்களாலும் அவர்கள் கொளுத்தும் தீயினாலும் உயிர்காவும் ஆயதங்களாலும் சத்தியத்தை புதைத்துவிடத்தான் முடியுமா?


 அவசர நேரத்தில் ஆறுதலாய் இருந்த நேயர்கள், சக ஊடக நண்பர்கள் என்றும் எம் ஞாபகத்தில் நிற்பார்கள்...

எம் பயணத்தில் பதியப்பட்ட நாளின் படங்கள் சில...

தயவு செஞ்சு க்ளிக் பன்னிடாதீங்க!

ஆடிக்கொருக்கா அமாவாசைக்கொருக்காதான் நான் பதிவெழுதுவேன்.
உண்மையாக இது என் வலைபூதானா? என் பக்கத்துக்கு நான் வந்தே மாதக்கணக்காகிறது. அதுதான் இப்படியொரு சந்தேகம் எனக்கு.

இவங்கெல்லாம் என்னை மறந்திருப்பாங்களோன்னு நினைச்சிகிட்டிருந்த நண்பர்கள் நிறையபேர் பிறந்தநாள் வாழ்த்து சொல்லும்போதுதான் தெரிஞ்சுது அவங்க பளோ பன்னிகிட்டுதான் இருக்காங்கன்னு. முக்கால்வாசி பேர் கேட்டது ஏன் பதிவெழுதுறதில்லன்னு.(அதனால ஒரு மினி பதிவு)

கடைசியாக நான் இட்ட பதிவு மக்கள் தலைவன் தோன்றும் காலம். கிட்டதட்ட நானும் ஒரு அரசியல்வாதியாகிட்டேன். ''நண்பர்கள் மன்னிக்கனும்னு"" பதிவெழுதுறதும் தொடர்ந்து அஞ்சாறு பதிவெழுதுறதும் மாதக்கணக்குல காணாமல் போறதும் இயல்பாகிடிச்சில்ல.(அரசியல்ல இதெல்லாம் சகஜமப்பா.. இப்ப பதிவுலகமும் அரசியல் நடத்துது..)

அவ்வப்போது நடக்கிற சுவாரஷ்யங்களை பதியனும்னு நினைப்பேன் பிறகு மறந்துடுவேன். எல்லாத்தையும் தூக்கி சாப்பிடும் என்னோட சோம்பேறித்தனம். எல்லாத்துலயும் இல்ல டைப்பன்றதுல ம்ம்ஹ்... இன்னும் சில விசயங்கள்ல அத பிறகு பட்டியல் போட்றன். கடந்த மாதங்கள் உழைப்போடும் கொஞ்சம் (நிறைய)ஓய்வாக இருந்தது அதிகம் என்பதால் மிஞ்சியது செல்ல தொப்பைதான். இப்போ குறைக்கிறதுக்;காக ஓடிக்கிட்டிருக்கேன்.(அதுவும் ரெண்டு நாள்தான்)

35ஆவது(நண்பர்கள் சிலரின் திருப்திக்காக) பிறந்த நாளில் வாய் நிறைய வாழ்த்து சொன்ன உறவுகளுக்கு நன்றிகள் கோடி.

வெற்றி வானொலியில் நான் தொகுத்து வழங்கும் புதிய நிகழ்ச்சி பற்றிய உணர்வுகளுடனும் இன்னும் சில கப்சிப்களுடனும் சந்திப்போம்.

மக்களின் தலைவன் தோன்றும் காலம்! தவறவிடாதீர்கள்.





தவறவிட்டால் இன்னும் 6 வருடங்களின் பின் தான் தரிசனம் தருவார்.
உங்களில் ஒருவன். ஏழைகளின் தோழன், வறியவர்களின் சொந்தக்காரன் எல்லாவற்றையும் தாண்டி இம்முறை ஒரு வாசகம் கேட்டேன். மக்கள் மத்தியில் தோன்றும் தெய்வம்.(டுப்பாகூரு ராமசாமி அண்ணே சொன்னாரு).

ஏப்ரல் எட்டாம் திகதிக்கு பிறகு தெய்வங்களும் தோழர்களும் தரிசனம் தருவார்களா?

எந்திரன்ல ஒரு சூப்பர் பஞ்ச் இருக்காம் '' வாழ்க்கை கொடுக்கிறவன் வாக்காளன் வாய்கரிசி போட்றவன் வேட்பாளன்'' எப்படி இப்படி சொல்லலாம்? சூப்பர் ஸ்டாரு..... நல்லா இல்ல! நம்ம ஊர்ல எல்லாம் அப்டி இல்ல தெரியுமா....!

இப்படித்தான் நம்ம ஊர்ல ரொம்ப நாளைக்கு பிறகு 'ஸாரி பாஸ்' வருடத்துக்கு பிறகு ஒரு தெய்வத்தை பாத்துட்டு தம்பி அப்பிடியே செவப்பா கலரா இருக்கீங்கன்னு சொன்னாங்களாம். ''எப்பத்தான் திருந்தப்போறிங்களோ'' நானில்லை ராமசாமி அண்ணே உங்ககிட்ட கேட்டுட்டு அப்புறாம சொல்ல சொன்னாரு.




அப்புறம் நான் நினைச்சு நினைச்சு சிரிக்கிற இந்த திருவிழா காலத்து காமெடி ஒன்னு நீங்களும் சிரிக்கலாம்.

ஒரு கட்சித்தலைவர் பிரசாரக்கூட்டத்தில் சொல்றார்.

''என்ன செஞ்சிட்டாங்க பெருசா?

மேம்பாலம் கட்டியிருக்காங்க.. பெரிய பாலம் கட்டியிருக்காங்க..

என்ன நடக்குது...

அம்மாமார் பாலத்திலிருந்து குழந்தையை களுகங்கையில போடுறாங்க..''

கடைசியா அடுத்தவாட்டி நீங்களும் களத்துல நிற்கிறதா இருந்தா சின்னதா ஒரு எட்வைஸ் பெருசா தரலாம்.

முதல்ல ஒரு நல்ல பாட்டு தெரிவுசெய்து கொள்ளுங்கோ
விஜய் பட பாட்டாக இருந்தா ரொம்ப நல்லது உதவிக்கு ரெண்டு பாட்டு சொல்றேன் ''அர்ஜுனரு வில்லு'', ''நீ எந்த ஊரு நா எந்த ஊரு''
அடுத்து ஒரு பெரிய படிக்கட்டுல இருந்து வேகமா நடந்து வாங்கோ(கவனம் எங்கயும் விழுந்திடாதீங்க)
நாலு பேரு கூட்டி வைச்சு சும்மா கை நீட்டி ஏதாவது முக்கியமா சொல்லுற மாதிரி ரியாக்ஷன் கொடுங்க. யாரோடையாவது காரை கடனா வாங்கி பந்தாவா ஏறுங்க.
அம்புட்டயும் கெமராவில பதிவு செய்து கடைசியா ஒரு வாசகம் வைத்துக்கொள்ளுங்க. (உதவிக்குறிப்பு - உலகத்தலைவன்)

முக்கியமான ஒரு விசயம் திருவிழாவுக்கு நாலு மசத்துக்கு முதல்லயும் தொடங்கலாம். செலவில்லாம ஆடு அல்லது மாடு தையல் இயந்திரம் போன்றவற்றை ஒரு ரெண்டு மூணு பேருக்கு கொடுத்துட்டு அப்படியே போஸ் கொடுத்து பேப்பர்ல போடுங்க. குடும்பதுல அல்லது தெரிஞ்சவங்களா தெரிவு செய்தால் திருப்பி வாங்கி இன்னும் ரெண்டு மூணு பேருக்கு கொடுக்கலாம்.

நான் பொழுது போகலயேன்னு சும்மாதான் எழுதினேன். ஏதும் சீரியஸா எடுத்துக்காதீங்கோ.
'ஸாரி பாஸ்'
இதற்கு குழுசேர்: இடுகைகள் (Atom)